Fantasy·Science Fiction·Young Adult

Reboot – Amy Tintera

Reboot - Amy TinteraOorspronkelijke titel: Reboot
Serie: Reboot #1

Wren is een Reboot: een mens die dood is gegaan, maar opstaat uit de dood als een persoon die niet meer menselijk is en door de regering wordt getraind als soldaat. Hoe langer de Reboot dood is geweest, hoe meer ze van hun menselijkheid verliezen. Wren is geen normale Reboot; ze is een 178 en daarom de dodelijkste Reboot die er bestaat. Ze denkt dat ze helemaal geen gevoelens meer heeft. Dan ontmoet ze Callum, een 22. Hij doet iets met haar, en Wren voelt zich menselijker als ze bij hem in de buurt is.

Reboot leek me een geweldig Science Fiction verhaal. Natuurlijk werd er veel aandacht aan besteed door Best of YA en toen ik het won via Facebook was ik helemaal in de wolken! Ik nam het mee op vakantie en ik vond het net zo goed als ik had gehoopt.

IJzersterk geschreven

Het boek begint op een moment waarop de Wren in actie is. Dat is een goede keuze, want dat gaf goed weer hoe de reboots denken. Uit de meedogenloosheid, kracht en snelheid waarmee Wren jacht maakte op de burgers, bleek dat reboots geen mensen zijn, hoe erg ze daar ook op lijken. Het is misschien lastig om de gedachten van iemand op papier te zetten die niet menselijk is, maar dat eerste hoofdstuk maakte alles al duidelijk. Wren weet ook van zichzelf dat ze niets menselijks voelt en dat is toch wel een dingetje voor haar. Ever, haar vriendin, is een 56 en je merkte dat Wren het soms jammer vond dat ze niet op dezelfde manier dingen kan voelen als Ever. Of eigenlijk dacht Wren dat Ever het wel jammer moest vinden, want Wren voelt zelf natuurlijk niet veel.

Reboot is simpel geschreven, maar daardoor des te beter. Al die actiemomenten, en geloof me, dat zijn er heel wat, komen bij mij zoveel spannender over als er niet teveel woorden aan vuil gemaakt worden. Het gebeurt op dát moment en alles gaat heel snel. Er wordt niet omheen gedraaid en dat vond ik erg fijn aan Reboot.

En dan, Callum….

Callum is een 22 en daarom nog vrijwel helemaal menselijk. Dat merk je ook! Het was zo grappig om te lezen over zijn grappen, zijn lach en vooral zijn onschuld. Het doet ook meteen wat met Wren. Misschien is dat wat ongeloofwaardig, want hoe kan één jongen nou gevoelens op laten borrelen in een 178? Ze was toch niet menselijk? Toch kwam het niet heel ongeloofwaardig over, dat kwam vooral door de manier waarop Wrens zelfbeeld langzaam veranderde. Eerst wist ze dat ze vrijwel onmenselijk was en dat was voor haar gewoon een feit. Toch merkte ik dat ze daar af en toe wat minder blij mee was, vooral omdat ze het gevoel had dat ze Ever teleurstelde. Door Callum begint ze echt te verlangen naar die menselijke gevoelens, maar ze denkt dat het onmogelijk is voor haar. Callum probeert haar echter te overtuigen dat het écht kan en als Wren dat zelf ook begint te geloven, gaat het allemaal opeens heel snel.

Nogmaals: het is misschien niet heel geloofwaardig dat iemand die niet menselijk is, opeens gaat liefhebben en alles voor een persoon gaat doen uit liefde. Toch is er nog een andere mogelijkheid: reboots zijn niet helemaal onmenselijk. Natuurlijk, ze krijgen onmenselijke krachten en hun gevoelens worden wel degelijk afgezwakt. Ik denk dat het kleine beetje menselijkheid dat Wren had, nog kleiner werd door de manier waarop ze werd behandeld en door de dingen die ze moest doen. Ze was dus wel degelijk menselijk, maar het moest gewoon aangewakkerd worden. Daar had ze iemand voor nodig: iemand als Callum. Maar dat is mijn theorie.

Soms miste ik toch wat originaliteit

Hoe leuk het verhaal ook was, er zaten toch wel wat clichés in. Dat Callum Wrens menselijkheid naar boven haalt heb ik hierboven nog een soort van weten te verklaren, maar een element waar ik wat minder blij mee was, was het twijfel aan gezag. In veel YA’s zijn de hoofdpersonen best tevreden, tot ze opeens niet meer blij zijn met wat ze gedwongen worden te doen. In Reboot is dat niet anders: Uiteindelijk wil Wren weg, want door Callum begint ze zich af te vragen of de dingen die ze doet wel juist zijn. Toch is dat niet haar enige reden. Ze is ook bang dat Callum het niet gaat volhouden, zeker omdat hij te menselijk is om zonder pardon mensen te doden. De tweede reden is natuurlijk lief, maar de eerste is niet verrassend. Het vervolg op Reboot heet dan ook Rebel en dat in combinatie met het einde van Reboot zegt eigenlijk al waar het tweede boek over zal gaan. Verder is het boek erg origineel en daarom denk ik dat Rebel ook heel spannend kan worden. Misschien dat ik dan ook iets meer te weten kom over de world building en dan vooral over hoe de ziekte waardoor je een reboot kan worden is ontstaan en waarom sommigen wel rebooten en anderen niet.

Ik ben enorm benieuwd naar Rebel en of ik er net zoveel van zal gaan genieten als van Reboot. De schrijfstijl en actie van Reboot waren heel fijn, maar ik hoop wel dat Rebel niet te veel gaat lijken op al die andere YA’s over rebellen. Het zo leuk zijn als er nog wel wat nieuwe dingen in het boek zitten, dingen die me zullen verrassen!

★★★★☆

 

Advertenties

7 gedachten over “Reboot – Amy Tintera

  1. Pingback: Rebel -Amy Tintera

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s