Contemporary·Young Adult

Eleanor & Park – Rainbow Rowell

Eleanor & Park - Rainbow RowellNederlandse titel: Eleanor & Park

Eleanor woont bij haar moeder, haar zusje en broertjes en haar stiefvader, die haar een jaar geleden uit het huis heeft geschopt. Ze wordt heel erg gepest op haar nieuwe school, maar ze maakt zich meer zorgen om haar familie.
Park woont met zijn broertje en zijn ouders in een mooi huis en hij heeft een prima leventje. Totdat Eleanor alles door de war gooit.
Eleanor en Park zitten iedere dag naast elkaar in de bus. Eerst haten ze elkaar, maar al snel blijkt dat ze ondanks alle verschillen tóch wat met elkaar gemeen hebben.

Iedere Book Nerd kent dit boek wel. Ik kende het natuurlijk ook! Toch was ik van plan de boeken van Rainbow Rowell aan me voorbij te laten gaan. Ik ben fan van Fantasy en Science Fiction, die YA Romans zijn misschien wel leuk, maar niet echt iets voor mij. Toch merk ik de laatste tijd dat ik Contemporary ook steeds leuker ga vinden. Toen ik laatst toevallig een recensie tegenkwam van Eleanor & Park, las ik hem eens vluchtig door. Recensies van boeken die ik nog niet gelezen heb durf ik nooit heel grondig te bestuderen, in verband met spoilers en het eventuele beïnvloeden van mijn mening. Maar na het doorkijken van de recensie en nog eens goed naar de flaptekst gekeken te hebben, besloot ik dat ik dit boek wél wilde lezen. Mijn tante was zo lief het voor mijn verjaardag aan me te geven!

Eleanor was right. She never looked nice. She looked like art, and art wasn’t supposed to look nice; it was supposed to make you feel something.

Dit is NIET het zoveelste liefdesverhaal

Ik ben altijd een beetje angstig voor Contemporaries omdat ze zo vaak over een liefdesverhaal gaan. Ik ben dan bang dat het weer zo’n cliché wordt en dat ik het saai ga vinden. Maar Eleanor & Park is he-le-maal anders. Eleanor is lief, maar afstandelijk, wat logisch is als je haar thuissituatie bekijkt. Park hoort nergens echt bij en is daarom blij dat Eleanor opeens op zijn school komt. In eerste instantie omdat hij dan niet gepest zal worden, maar later om heel andere redenen.

Eerst haten Eleanor en Park elkaar, maar door hun gezamenlijke passie voor comics en muziek bloeit er een super schattige liefde op tussen die twee. En ja, het gaat heel langzaam. Maar ik vond het alles behalve saai en zat echt helemaal in het verhaal. De gesprekken tussen Eleanor en Park verlopen heel rustig. Soms moest ik het boek, ondanks dat ik het boek het liefst meteen uit zo willen hebben, even wegleggen om na te denken over wat er gebeurd was.

Holding Eleanor’s hand was like holding a butterfly. Or a heartbeat. Like holding something complete, and completely alive.

Twee totaal verschillende mensen

Eleanor en Park zijn echt heel verschillend. Niet het cliché verschillend, maar door hun verschillende thuissituaties hebben ze een hele andere kijk op de wereld en op elkaar. Park denkt dat Eleanor alleen maar aandacht wil trekken en Eleanor durft zich niet voor hem open te stellen. Eerst praten ze dan ook helemaal niet met elkaar. Ze praten echt héél lang niet met elkaar. Maar toch leren ze elkaar beter kennen doordat Park ontdekt dat Eleanor ook van comics houdt omdat ze stiekem met hem meeleest. Hun eerste gesprekken gaan over de comics die ze samen lezen en de muziek die ze mooi vinden. Dat ze in eerste instantie alleen communiceren met hun passie, in plaats van meteen te gaan praten, vind ik fantastisch. En de verbazing als ze merken dat ze niet in alles zo enorm verschillend zijn, vind ik geweldig.

Doordat het verhaal vanuit twee perspectieven (dat van Eleanor en dat van Park) wordt verteld, leerde ik de hoofdpersonages allebei erg goed kennen en begreep ik waarom ze deden wat ze deden. Ik had eens een keer geen last van verwarring over wie wie was, want Eleanor en Park leefden in een heel andere omgeving en hadden allebei een eigen stem en een eigen manier van denken. Ook vond ik het erg fijn dat Eleanor en Park zo echt lijken. Ze zijn niet te volwassen, niet te kinderachtig, maken logische keuzes en ze zijn niet té.

I want everyone to meet you. You’re my favourite person of all time.”

Vergeet de rest niet!

Ik vond Eleanor en Park allebei heerlijke personages. Ik probeerde niet te veel medelijden met Eleanor te hebben, maar ook te kijken naar hoe ze was als persoon: een superlieve, slimme en grappige meid. Dat probeerde Park ook te doen, dus ik kon ook heel goed met hem meedenken. Toch vond ik niet alleen deze personages leuk…

Ik bedoel, hoe cool is Parks moeder?! Eerst vond ik haar afschuwelijk, hoe ze Eleanor keihard beoordeelde op hoe ze eruit zag en hoe ze zich aanstelde toen Park duidelijk maakte dat hij en Eleanor samen iets hadden. Maar later werd ze echt een soort superheld! Ze deed er alles aan om dat weer goed te maken en deed haar best om verder te kijken dan Eleanors uiterlijk, wat uiteindelijk goed gelukt is. En hoe gemeen ik Parks vader soms ook vond overkomen, ik vond het echt lief hoe hij Eleanor meteen mocht en hoe hij het uiteindelijk weer probeerde goed te maken met Park. De mensen uit het gezin van Eleanor vond ik niet zo aardig, maar dat kwam vooral door Richie. Wat een afschuwelijke man. En Eleanors moeder haalde me echt het bloed onder de nagels vandaan, want wat bezielde haar dat ze daar bleef en haar kinderen zo ongelukkig liet zijn?!

I just want to break that song into pieces and love them all to death.”

Welke drie woorden?

Het einde was gewoon hartverscheurend. Dat was het enige deel van het boek waarin ik Eleanor écht niet begreep. Ze laat Park gewoon gaan? Gewoon, omdat ze niet wil dat ze zijn probleem is? Na alles wat ze hebben meegemaakt, wat ze voor elkaar hebben gedaan en betekend, wil ze geen contact meer? Uit het allereerste hoofdstuk van het boek, de proloog, bleek al dat ze niet bij elkaar zouden blijven, maar daarna ging het verhaal nog door. Eleanor stuurde Park de ansichtkaart die hij haar had gestuurd terug, met drie woorden erop. Alsjeblieft, ALSJEBLIEFT, laat die drie woorden “I love you” zijn…

Tja, ik vind de verhaal lastig te omschrijven met woorden, dus ik doe het anders. Kijk naar de cover! Ja, die is mooi. Lief. Simpel. Maar ik kan er wel heel lang naar blijven kijken. Zo is het verhaal ook: mooi, lief en simpel, maar het liefst zou ik willen dat het eeuwig doorging. Dat einde deed echt pijn, maar ik denk (en hoop heel hard) dat Eleanor I love you” op die kaart heeft geschreven. Maar we zullen het nooit weten. Mag er een vervolg komen op dit boek?

★★★★★

 

 

Advertenties

6 gedachten over “Eleanor & Park – Rainbow Rowell

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s