Fantasy

De Hobbit – J.R.R. Tolkien

De Hobbit - J.R.R. TolkienOorspronkelijke titel: The Hobbit

Bilbo is een echte hobbit: Hij houdt van lekker eten, uitslapen, en een normaal leventje. Zónder avontuur. Hij heeft altijd zo’n leven geleid, totdat Gandalf bij hem langskomt. Vanaf die dag verandert alles. Bilbo gaat mee met Gandalf en 13 dwergen, op weg naar de Eenzame Berg. Daar heeft de draak Smaug jaren geleden de dwergen verdreven, en hij heeft hun goud gestolen. De dwergen hebben Bilbo nodig om hun schat terug te krijgen. Maar de reis naar de Berg toe is lang en gevaarlijk. En als ze er eenmaal zijn, moeten ze een manier verzinnen om de draak te verslaan…

Ik moet toegeven dat ik de Hobbit nog nooit gelezen heb. Oké, het is nog erger. Ik ben er eens, een paar jaar geleden, in begonnen. Maar ik heb het nooit uitgelezen, want ik vond het… Saai? Ik weet het! Ik heb het toen weggelegd en heb nooit meer een poging gedaan. Maar het begon de laatste tijd toch weer een beetje te kriebelen. De films waren fantastisch, en ik heb ze meerdere keren met heel veel plezier gekeken, maar waarom had ik het boek nou nooit uitgelezen? Dus ik pakte het op, en begon met lezen.

Een ouderwetse schrijfstijl

En na de eerste pagina herinnerde ik me weer waarom ik De Hobbit had weggelegd. Dit boek heeft een heel ouderwetse schrijfstijl. Ik las de Nederlandse vertaling, dus ik heb geen idee of het in het Engels ook zo is, maar ik heb echt geworsteld met de zinsopbouw en oude woorden. Mijn editie is ook groot, en de zinnen en woorden staan dicht op elkaar. Dus telkens als ik een nieuwe bladzijde omsloeg, werd ik een beetje ontmoedigd door het enorme aantal woorden dat ik per bladzijde moest lezen. Klinkt stom, maar in combinatie met de schrijfstijl werkte het niet goed.

Niet alleen was de schrijfstijl ouderwets, maar ik werd ook een beetje gek van de manier waarop gebeurtenissen werden beschreven. Spannende stukken, waarvan ik tijdens de film soms echt grote ogen opzette, werden heel kort beschreven, en meestal ook niet heel spectaculair. En dat terwijl Bilbo soms echt bladzijden lang kon nadenken over iets wat gezegd werd. Daardoor werd het soms een beetje langdradig, en was ik teleurgesteld als een spannende gebeurtenis uiteindelijk een beetje werd weggeduwd.

Maar in de film was dit anders!

De Hobbit is bij mij een zeldzaam geval: Ik heb namelijk eerst de films gezien, en daarna pas het boek gelezen. Daarom kon ik niet stoppen met het boek vergelijken met de film. Als je een boekverfilming kijkt moet ik altijd moeite doen om niet te zeggen: “Maar in het boek was dit anders!” Of: “Dat kwam helemaal niet in het boek voor!” Maar nu was het dus precies omgekeerd. Hoe kunnen ze eigenlijk van één boek, dat echt niet heel dik is, DRIE films maken? Tja, geen idee. Het grootste verschil met de films is denk ik dat Legolas, Thauriel en Azog niet in het boek voorkomen. Azog wordt wel genoemd, maar hij speelt geen actieve rol in het boek. Waarom zitten ze wel in de films? Ook hier heb ik geen antwoord op, maar Legolas zit wel in de boeken van The Lord of The Rings, en die films waren er eerder, dus ik denk dat ze hem daarom gewoon ook in The Hobbit hebben gestopt. Wat extra romantiek, wat extra filmtijd… Azog miste ik wel een beetje, ik hoopte dat hij wel in het boek zou voorkomen. Met Thorin gebeurde hetzelfde als in de film, maar nu was het “gewoon” in het gevecht gebeurd, terwijl het in de film in HET gevecht gebeurde. Het gevecht met zijn gezworen vijand. Als je snapt wat ik bedoel.

Ik denk dat ik de films van De Hobbit leuker vind dan het boek. Ik ga The Lord of The Rings boeken zeker lezen, misschien vind ik die wel leuker. Toch heb ik genoten van het verhaal. Ik kreeg echt een beetje een sprookjesachtig gevoel tijdens het lezen, maar het was niet heel spannend. Misschien dat ik ooit eens ga testen of ik dit boek in het Engels leuker vind.

★★★☆☆

Advertenties

4 gedachten over “De Hobbit – J.R.R. Tolkien

  1. Ik moet zelf ook bekennen dat ik nog nooit iets van Tolkien heb gelezen. Ik ben ooit begonnen met The Fellowship of The Ring en hoewel ik dol ben op de Engelse taal (student Engels, tja) kwam ik echt niet door dit boek heen. Misschien dat ik het ooit nog een keer ga proberen, want ik wil het zó graag leuk vinden.

    Like

    1. Tja, toch die schrijfstijl, he? Want het verhaal vond ik fantastisch, en als de films ook maar een beetje op het boek lijken is het verhaal van de LOtR ook goed. Ik ga het gewoon proberen!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s