Contemporary·Young Adult

Een heel bijzonder meisje – Anna van Praag

Een heel bijzonder meisje.jpgAls Alicia 11 jaar is, sluiten haar ouders zich aan bij Casa Nostra, een organisatie met mensen die samen werken en feesten. Sofía staat altijd in het middelpunt van iedereen. Door Sofía leert Alicia de liefde kennen en van het leven te genieten. Soms gebeuren er ook rare of zelfs gevaarlijke dingen bij Casa Nostra, maar dat vind Alicia normaal. Haar leven is fantastisch, totdat alles over is. Alicia is er kapot van, en in haar gedachten schrijft Alicia een lange brief aan Sofía, die bestaat uit al haar herinneringen uit Casa Nostra.

Ik heb dit boek gewonnen bij de Boeken Adventskalender van Zon en Maan, en deze winactie was georganiseerd door Lisa (Leave No Story Behind). Ik heb al vaak gelezen dat mensen de omslag spuuglelijk vinden, maar eerlijk gezegd vind ik hem wel mooi. Heel strak, en dan zo’n realistische bloem. En door dat geel valt het wel op. Het boek is niet heel erg dik, en ik vond de achterflap best spannend klinken, dus ik was blij toen ik hoorde dat ik dit boek had gewonnen!

Toen ik begon met lezen, snapte ik er geen bal van. De eerste bladzijde leek heel geheimzinnig, totdat er stond: De zomervakantie is begonnen. Tja, toen kreeg ik wat meer hoop en las snel door. Eerst werden er nog wat rare tijdsprongen gemaakt, en ik was blij toen ik eindelijk het punt bereikte vanaf waar het verhaal een beetje in dezelfde tijd bleef. Ook had Alicia het vaak over een “jij”, en ik ben zo iemand die dan echt niet weet wie dat is. Eerst dacht ik een jongen, maar al gauw bleek dat ik dat weer eens helemaal fout had. Gelukkig ontdekte ik het niet lang daarna, en ik denk dat het ook wel de bedoeling van de schrijfster is om je een beetje te laten zoeken. Kortom: ik moest eventjes inkomen, maar daarna werd ik echt omver geblazen.

Het verhaal is heel simpel geschreven, maar het is heel erg boeiend. Al snel werd duidelijk dat ik totáál niet op Alicia leek: zo afhankelijk van Casa Nostra en andere personen, vooral Sofía, zo’n drang om zichzelf te bewijzen, zo impulsief. Bij Casa Nostra gebeuren dingen die niet normaal zijn, maar als iemand zegt dat ze wel normaal zijn gelooft ze dat meteen. Het maakt desondanks wel veel indruk op Alicia, want in haar brieven denkt ze er vaak aan terug. Je leest het alsof het normaal is, omdat Alicia dat aanneemt, maar je wéét gewoon dat het niet klopt.

Het einde vond ik niet helemaal duidelijk. Was ze nou nog steeds zo’n grote fan van Sofía of haatte ze haar echt. Van de uitspraak Je hebt me voorgoed verpest en ik krijg je niet meer gewist” begrijp ik het laatste. Het was afschuwelijk om te zien hoe de wereld van Alicia ineen stortte. Het maakte heel goed duidelijk hoe ze van haar andere leven hield, maar ook hoe afhankelijk ze zich opstelde. Ze leidde echt een soort dubbelleven. Ik denk dat ze niet echt gelukkig was, maar dat dacht ze zelf wel, waardoor het een enorme klap voor haar was om zonder pardon uit haar “mooie” leven gezet te worden.

Ik had het boek in één middag uit, maar kon daarna even geen nieuw boek oppakken. Die avond dacht ik nog even na over het aparte verhaal van Een heel bijzonder meisje. Het boek liet me leeg achter, en toen werd pas duidelijk hoe het verhaal me had opgezogen. Het einde vond ik een beetje abrupt, maar voor Alicia eindigde haar perfecte leven ook heel abrupt. Ik werd ruw uit haar wereld gescheurd, net zoals dat bij haar gebeurde. Ik lijk niet op Alicia, maar toch kon ik me heel goed in haar inleven. Een mooi boek, dus.

★★★★☆

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s