Science Fiction·Young Adult

Across The Universe – Beth Revis

across-the-universe

Serie: Across The Universe Series #1

Amy wordt samen met haar ouders ingevroren, om 300 jaar later op een nieuwe planeet weer wakker te worden. Maar als ze eenmaal wakker is, blijkt het ruimteschip, Godspeed, nog 50 jaar verwijderd te zijn van haar bestemming. Iemand heeft geprobeerd haar te vermoorden. Nu zal ze verder moeten leven op Godspeed, waar ze door iedereen raar wordt aangekeken en constant alert moet zijn. Alleen Elder lijkt haar volledig te vertrouwen. Eerst lijkt het leven op Godspeed nog niet eens zo erg. Maar dan komen Amy en Elder erachter dat alles wat er op Godspeed verteld wordt een leugen is…

“I never thought about how important the sky was until I didn’t have one.”

Ik heb dit boek gevonden via het blog Boekwonderaar. Ik zag opeens Shop My Shelf staan, en nam een kijkje. Mijn oog viel meteen op Paper Towns van John Green (nu aan het lezen), maar de kaft van Across the Universe was zó mooi dat ik die ook gekocht heb! De recensie van Myrthe was niet heel positief, maar ik werd niet ontmoedigd. Het verhaal leek me heel erg origineel en spannend. Maar dat dacht Myrthe eerst ook… Vond ik het boek nou leuk of niet?

Laat één ding even duidelijk zijn: Ik vond het boek fantastisch! Ik heb nog nooit een boek gelezen waarin het leven op een ruimteschip centraal staat, en het is dan ook erg leuk om eens iets nieuws te lezen. Nóg een ding dat me opvalt, is dat er geen liefdesdriehoek in voorkomt! (shocked!) Eigenlijk komt er helemaal geen duidelijke liefde in voor. Oké, er is een hele vage liefdesdriehoek, want Elder was stikjaloers op Harley, maar daar wordt verder niet echt op ingegaan. Ik moet zeggen dat ik het helemaal niet gemist heb. Het verhaal gaat hierdoor meer over het mysterie dat Amy en Elder proberen op te lossen dan over dingen die hen daarvan afleiden.

Het begin vond ik niet erg boeiend, want het ging vooral over Amy in haar kist en Elder die zat te mopperen dat Eldest hem niet genoeg leerde. Maar vanaf het moment dat Amy wakker werd, greep het verhaal me. Ik begon ook echt na te denken over hoe ik het zou vinden als ik in de schoenen van Amy had gestaan. Jij bent wakker, terwijl je weet dat je je ouders niet wakker mag maken. Je hoort nergens bij. Iemand probeert andere mensen die zijn ingevroren te vermoorden, en je maakt je heel erg veel zorgen om je ouders. Je hebt alles achter je gelaten, voor iets wat nu mislukt is. Kortom: afschuwelijk. Dat vond ik helaas niet heel goed naar voren komen. Amy was duidelijk van streek, maar ze bleef er vrij koeltjes onder. Maar misschien komt dat wel omdat ze precies weet waarvoor haar ouders het gedaan hebben ofzo?

“Sorry? Sorry? Sorry isn’t enough. Every. Single. Thing. I ever loved is beyond my reach now. Everything I ever wanted. Everything I ever was.”

En er is nog iets wat ik niet helemaal snap. Aan het begin, als Amy wordt ingevroren, maar ze kan nog het gesprek horen van de mensen die dat doen, hoort ze dat ze in plaats van 300 jaar, 301 jaar bevroren zou zijn. Het laatste wat ze dat hoofdstuk denkt is: “I want my year back.” Dat snap ik, want ze had nog een jaar op Aarde kunnen blijven! Maar er wordt in het boek volgens mij niet uitgelegd waarom die mensen zeiden dat het 301 jaar zou duren. Het duurde uiteindelijk nog veel langer, maar waarom dat ene extra jaar? Wisten ze toen al dat alles vertraagd zou worden?

Wat ik heel erg grappig vond was dat er niet alleen nieuwe uitvindingen gedaan zijn, maar dat de bevolking van het schip ook een soort accent heeft ontwikkeld. Amy kon het eerst helemaal niet verstaan. Het is een klein detail waar je verder niks aan hebt, maar het klinkt heel erg logisch dat mensen na zo’n lange tijd een “nieuwe taal” ontwikkelen. Net zoals nieuwe woorden. Dat “frex” een nieuw scheldwoord was, begreep ik pas heel erg laat! :’D

“So, I do what any reasonable person would do when faced with a crying girl. I get the frex out of there.”

Het boek is vooral heel erg spannend. Eerst lijkt het wel cool, al die nieuwe technologie. Maar Amy merkt dat het hele schip eigenlijk onderdrukt wordt, en dat er hele rare dingen gebeuren. Het is ook mooi om te zien dat Elder dat ook begint te begrijpen. Eldest is echt een soort dictator. Alle informatie van Aarde is gemanipuleerd, alle dingen die de mensen op het schip horen zijn leugens. Als je tijdens het lezen gewend bent aan een bepaald feit, kom je er na een paar hoofdstukken alweer achter dat het een leugen was. Zo ga je als lezer twijfelen aan alles wat er gezegd wordt, net zoals Amy!

Across the Universe is een heel erg spannend boek, met een origineel verhaal. Het wordt vanuit de perspectieven van Amy en Elder verteld. Het verhaal is goed uitgewerkt, en alles klopt. Hoewel, dat is vrij lastig uit te leggen, aangezien er nogal veel leugens voorkomen in dit boek. Hierdoor word je meegesleurd in het verhaal, en begin je net zoals de hoofdpersonages aan alles te twijfelen. Het is echt een heerlijk boek!

Advertenties

7 gedachten over “Across The Universe – Beth Revis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s