Personal

Poëzieproject op school

Even een leuk berichtje tussendoor! Op mijn school hebben alle derde klassen van het VWO een Poëzieproject. Een paar weken staat alles in het teken van… Poëzie! Schokkend! Het leek me echt dodelijk saai, maar dit was de eerste dag dat we ermee bezig zijn geweest, en het was eigenlijk heel erg leuk!

Voor mij kwam het als een grote verrassing. Ik wist dat we dit project zouden hebben, maar aangezien ik vorige week ziek ben geweest en vanaf dinsdag in mijn bed heb gelegen, had ik er niets van meegekregen! Maandag werd me even doodleuk verteld dat ik een gedicht voor Nederlands moest schrijven en dat moest vandaag af. Mijn eerste ontmoeting met het project was dus niet erg aangenaam. En dan is het thema ook nog “het einde”. Daar word je toch bijna depressief van??
Maar ja, ik moest een gedicht schrijven, en hoewel ik totáál geen poëtische aanleg heb, was het nog niet eens zo slecht:

Alles heeft een einde
Bladeren die vallen
Ze vliegen door de lucht
Maken hun laatste tocht
Het onvermijdelijke komt dichterbij
En als ze dan de grond raken
Zullen ze opgaan tot stof
Een onvermijdelijk einde
Maar daarna wordt het stof
Opnieuw de lucht in geblazen
De bladeren maken een nieuwe tocht
Een reis
Een nieuw begin
Want een einde hoeft niet altijd
Het einde van alles te zijn
Alles heeft een einde
Maar ook alles heeft een begin

Ja, heel erg diepgaand. Maar ik vond het echt niet heel verkeerd! En dan blijkt opeens dat ik het gedicht niet voor Nederlands moest schrijven, maar voor de start van het project! Dat zou in het theater zijn. (Wij hebben een redelijk groot theater in de school) En wie zou daar zijn… Arie Boomsma! Ik moet zeggen, die naam zei me niet fantastisch veel. Ik wist dat hij wel bekend was, maar ik kon pas een gezicht voor me zien toen mijn moederik weet niet welke weg je neemt zei dat hij in de Holy Soda- reclame speelt… Maar goed. Ik zat daar dus, en toen ik doorhad dat je je gedicht mocht voorlezen, leek me dat wel wat. Eerst niet, natuurlijk, maar toen ik zag dat meerdere mensen het deden… Waarom niet? YOLO! Dus ik ging vrolijk mijn gedicht voorlezen, en hij vond het prachtig. Maar ja, dat zei hij van alle gedichten. En ik kreeg een boek! Een boek! Hij heeft een gedichtenbundel gemaakt, Ik weet niet welke weg je neemt, waarin hij allemaal gedichten heeft verzameld die hem aanspreken. Over de dood. Het einde. Wauw. Maar wel gaaf!
Natuurlijk heb ik het boek laten signeren, en ik ben er ook achter gekomen dat Arie best aardig is!

Kortom, het was wel lachen, en Arie Boomsma heeft drie derde klassen op een leuke manier in aanraking gebracht met poëzie. Gedichten schrijven is moeilijk, maar iets is al vrij snel een gedicht, heb ik geleerd. Als je maar beelden overbrengt met woorden. En die woorden moeten een betekenis hebben, maar soms ligt die heel diep. Ik bedoel, als dit al een gedicht is…

Hij stierf
in het harnas 

was me dat lachen
bij de crematie

– Die-hard, Ingmar Heytze

Advertenties

2 gedachten over “Poëzieproject op school

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s